به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پویشگران گیل:
مرتضی جلیل نژاد ماسوله/ خبر درگذشت ابوالقاسم قاسمزاده، روزنامهنگار پیشکسوت، نویسنده و تحلیلگر سیاسی، بار دیگر جامعه مطبوعاتی کشور را در سوگ یکی از چهرههای باسابقه خود نشاند؛ روزنامهنگاری که بخش قابل توجهی از عمر حرفهای خویش را با قلم، مطبوعات و تحلیل رویدادهای سیاسی و اجتماعی ایران و جهان سپری کرد. قاسمزاده در ۷۷ سالگی و بر اثر عارضه قلبی درگذشت؛ اما آنچه از او در حافظه مطبوعات ایران باقی خواهد ماند، تنها نام یک روزنامهنگار نیست، بلکه کارنامه چند دهه فعالیت در یکی از قدیمیترین و تأثیرگذارترین روزنامههای کشور، یعنی روزنامه اطلاعات، است. او از روزنامهنگارانی بود که فعالیت حرفهایاش به انتشار خبر محدود نمیشد. قاسمزاده سالها بهعنوان نویسنده و تحلیلگر سیاسی قلم زد و موضوعات سیاسی، روابط بینالملل، تحولات منطقه و مسائل راهبردی را دنبال کرد.به همین دلیل نام او بیش از هر چیز با یادداشت، تحلیل و نگاه تحلیلی به رویدادهای سیاسی گره خورده است.
روزنامهنگاری در متن تحولات کشور قاسمزاده از جمله روزنامهنگارانی بود که مسیر حرفهای خود را در دورهای آغاز کرد که مطبوعات ایران، مانند بسیاری از نهادهای اجتماعی و فرهنگی کشور، در متن تحولات بزرگ سیاسی قرار داشتند.پس از انقلاب اسلامی نیز فعالیت او تنها به تحریریه روزنامه محدود نماند. در سوابق او مسئولیتهایی در حوزه رسانه و اطلاعرسانی دیده میشود؛ از جمله قائممقامی ریاست سازمان صداوسیما و فعالیت در ستاد تبلیغات جنگ در دوران دفاع مقدس. این سوابق نشان میدهد که قاسمزاده در بخش مهمی از تاریخ رسانهای جمهوری اسلامی، نه فقط بهعنوان روزنامهنگار، بلکه در عرصه مدیریت و سیاستگذاری رسانهای نیز حضور داشته است.با این حال، شاید مهمترین میراث حرفهای او را باید در قلم و استمرار حضورش در مطبوعات جستوجو کرد؛ جایی که طی چند دهه، رویدادهای سیاسی و بینالمللی را از دریچه یک روزنامهنگار و تحلیلگر دنبال کرد. روزنامهنگاری؛ فراتر از خبر اهمیت نسل روزنامهنگارانی مانند قاسمزاده در این است که روزنامهنگاری را صرفاً انتقال خبر نمیدانستند.روزنامه برای آنان محلی برای تحلیل، تفسیر و شکل دادن به گفتوگوی عمومی بود. نویسنده باید بتواند پشت خبر را ببیند، ریشههای یک رویداد را بررسی کند و پیامدهای آن را برای جامعه توضیح دهد. قاسمزاده نیز بخش عمده فعالیت مطبوعاتی خود را در همین حوزه دنبال کرد و در سالهای پایانی عمر نیز همچنان به نوشتن و تحلیل مسائل سیاسی ادامه داد. در گفتوگویی که اخیراً با روزنامه اطلاعات انجام داده بود، از تجربه چند دهه فعالیت رسانهای خود و نگاهش به نقش مطبوعات و رسانه در تحولات کشور سخن گفته بود. میراث یک روزنامهنگار نسل جدید روزنامهنگاران امروز در شرایطی متفاوت از روزگار آغاز فعالیت قاسمزاده کار میکنند. سرعت انتشار خبر، شبکههای اجتماعی و رسانههای دیجیتال، چهره مطبوعات را تغییر دادهاند.اما یک اصل همچنان پابرجاست: روزنامهنگاری بدون قلم توانمند، تحلیل دقیق و مسئولیت اجتماعی، نمیتواند اعتماد عمومی را حفظ کند. قاسمزاده متعلق به نسلی بود که سالهای طولانی در تحریریهها نشست، نوشت، تحلیل کرد و شاهد تغییرات بزرگ سیاسی و اجتماعی ایران بود. تجربه چنین روزنامهنگارانی بخشی از حافظه تاریخی مطبوعات کشور است؛ حافظهای که نباید با رفتن صاحبانش فراموش شود. امروز که خبر درگذشت او منتشر شده است، شاید بهترین ادای احترام به یک روزنامهنگار، نه صرفاً یاد کردن از عناوین و مسئولیتهایش، بلکه توجه دوباره به جایگاه قلم، تجربه و اخلاق حرفهای در روزنامهنگاری باشد. ابوالقاسم قاسمزاده رفت، اما نام او در تاریخ مطبوعات معاصر ایران، در کنار نسل روزنامهنگارانی که چند دهه از عمر خود را صرف نوشتن و تحلیل کردن کردند، باقی خواهد ماند.پویشگران گیل، درگذشت این روزنامهنگار پیشکسوت را به خانواده، همکاران و جامعه مطبوعاتی کشور تسلیت میگوید.
ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.
