معصومه پاداش ستوده
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پویشگران گیل:
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در طول دوران ریاست‌جمهوری‌اش بارها با تهدیدهای توخالی و لفاظی‌های تهاجمی، سیاست فشار حداکثری علیه ایران را پیش برده است. یکی از تاکتیک‌های او، بازی با کارت جنگ و تهدید به حمله نظامی است که از جمله خصوصیات شخصیت قماربازش نشأت می‌گیرد؛ تهدیداتی که بیشتر مصرف داخلی دارند تا راهبردی برای اقدام عملی.
معمولا ترامپ، با شخصیت تاجر مسلک و اهل معامله، از این بلوف‌ها برای امتیازگیری در مذاکرات و ایجاد هراس در افکار عمومی استفاده می‌کند.
اما در واقعیت، سیاست‌های او نشان می‌دهد که به‌هیچ‌وجه حاضر به ورود به یک جنگ جدید در خاورمیانه نیست. نمونه بارز آن، واکنش ضعیف آمریکا پس از حمله ایران به پایگاه عین‌الاسد در پاسخ به شهادت سردار سلیمانی است.
از سوی دیگر، نظام سیاسی و نظامی آمریکا به‌خوبی می‌داند که حمله به ایران، تبعاتی فراتر از توان مدیریت واشنگتن و پنتاگون دارد. متحدان منطقه‌ای آمریکا نیز به‌شدت نگران چنین درگیریی هستند، چراکه ایران ثابت کرده است که در برابر هرگونه تجاوز نظامی، واکنش قاطع و غیرقابل پیش‌بینی خواهد داشت.
به نظرم ترامپ کما فی السابق، در نهایت، با همه‌ی تهدیدات و نمایش‌های رسانه‌ای، بدون هیچ درگیری مستقیم و تنها با اعمال تحریم‌های فلج‌کننده، کاخ سفید را ترک خواهد کرد؛ اما بلوف‌های او در حافظه تاریخی ایران و منطقه باقی خواهد ماند؛ بلوف‌هایی که بیش از آنکه قدرت آمریکا را نشان دهند، از ترس و ناتوانی این کشور در رویارویی مستقیم با ایران حکایت دارند.
ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.
