به قلم:معصومه نیککار
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پویشگران گیل:
يكي از موضوعاتي كه بيشتر شهرهاي بزرگ جهان با آن دست به گريبان هستند، موضوع حوادث طبيعي است. با توجه به ماهيت غيرمترقبه بودن غالب حوادث طبيعي و لزوم اتخاذ سريع و صحيح تصميمها و اجراي عمليات، دانشي را تحت عنوان مديريت بحران به وجود آورده است كه منجر به كاهش آسيب پذيري قبل، بعد و هنگام وقوع بحران مي شود. پديده هاي مخرب طبيعي معمولا چنان گسترده هستند كه خسارات ناشي از آنها در هيچ جاي جهان به صفر نرسيده است. عوامل عمده جوي مانند دماي هوا و وزش باد و بارندگي داراي دامنههاي مطلوبي هستند كه تغييرشان در همين دامنه مطلوب براي انسانها و ساير جانداران و نباتات عادي و حياتي است. اين تغييرات را در قالب تغييرات شبانه روزي و تغييرات فصلي شاهديم و به طور پيوسته خود را با آن تطبيق ميدهيم، اما اگر دامنه تغييرات يكي از عوامل مذكور به هر دليلي از دامنه مطلوب فراتر رود امكان تطبيق سريع با آن براي انسان سخت ميشود. اين موضوع در شرايط بروز و هجوم امواج گرما و سرما بيشتر مشهود است و در بحث باد و بارش هم عبور از آستانه طبيعي به طوفان و سيل و آبگرفتي ميانجامد. به عنوان مثال بارش برف و وزش باد كه به كولاك مي انجامد يا وزش باد و هواي يخبندان كه به باد سرد تبديل ميشود يا افزايش رطوبت هوا در مواقع گرم سال كه هوا را شرجي ميكند. همه اين موقعيتها براي انسان نامطلوب و بحران زاست، اما مدير بحران كيست؟ مدير بحران، كسي است كه تهديد كنندهها را بشناسد، از فرصتها خوب استفاده كند و به دنبال راهكارهايي جهت كاستن ابعاد بحران باشد. به عبارت ديگر آثار هر عامل را با پارامترهاي ديگر بسنجد و پس از تحليل نسبت به رفع آن بكوشد. مدير بحران بايد تفكر استراتژيك را ياد بگيرد و بتواند به آشفتگي ذهني خويش در كوتاه ترين مدت نظم بخشد و اين امر جز با حضور مداوم در بحران ها ميسر نمي شود. در فرهنگ ما ضرب المثلي است كه مي گويد علاج واقعه قبل از وقوع بايد كرد، اما متاسفانه زنگ خطرها ناديده و ناشنيده گرفته مي شوند و بعد از وقوع بحران تازه به فكر هستيم و راه حل جستجو ميكنيم. استان ما گيلان در سالهاي اخير درگير پديده طبيعي يا بهتر است بگوييم بحران طبيعي برف شده است؛ پديده اي كه در روند زندگي روزمره اجتماعي موجب مسائل زيادي شده و خسارات مستقيم و غيرمستقيم اقتصادي زيادي را به بار ميآورد. از آنجايي كه پديده برف معمولا خسارات آني شديدي به بار نميآورد، از آن با اغماض گذشته ميشود، در حالي كه خسارات بلند مدت و جانبي بسياري را به دنبال دارد. متاسفانه هر ساله پديده برف و كولاك اقليمي خسارات زيادي را به بار ميآورد كه شدت و حدت آن در سالهاي مختلف متفاوت است و هرگاه كه شدت اين بلایای آرام اما مخرب زياد ميشود مسئولان به جنب و جوش افتاده و خيلي سريع هم از جنب و جوش ميافتند، اما اين پديده با آثار منفي اي كه به جاي ميگذارد بايد در جايگاه گروههاي بلاياي طبيعي مخرب مانند سيل و زلزله جاي خود را باز نموده و گروههاي كاري ويژه اي در كميته بلاياي طبيعي استانها به بررسي عملي و علمي اين پديده بپردازند تا راهكارهاي مبارزه با آن جهت كاهش آسيب پذيري بررسي گردد. لذا با توجه به تغيير اقليم گيلان در سالهاي گذشته و بارش برف سنگين در فصل زمستان نياز است هر كدام از مسئولان يك مدير بحران باشند و از قبل تمهيدات لازم را بيانديشند تا در اين حوادث شهروندان دچار آسيب كمتري شوند.
معصومه نیککار مدیرمسئول پایگاه اطلاعرسانی پویشگران گیل
ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.
