مرتضی جلیل نژاد ماسوله
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پویشگران گیل:
سینما،به‌عنوان رسانه‌ای فراگیر و تأثیرگذار،توانسته در ایران به یکی از مهم‌ترین ابزارهای فرهنگی برای تقویت انسجام اجتماعی و همبستگی ملی تبدیل شود. این هنر-صنعت،با روایت داستان‌هایی از دل جامعه،نه‌تنها بازتاب‌دهنده واقعیت‌های زیستی مردم است،بلکه بستری برای گفت‌وگوی فرهنگی میان اقوام،طبقات و نسل‌های مختلف فراهم می‌آورد. فیلم‌های ایرانی با پرداختن به موضوعاتی چون خانواده،فقر،عدالت،جنگ،مهاجرت و سنت‌های بومی،توانسته‌اند ارزش‌های مشترک جامعه را برجسته کنند. این آثار،با نمایش دردها،امیدها و خاطرات جمعی،حس تعلق به یک سرزمین و فرهنگ را تقویت می‌کنند. در کشوری با تنوع قومی و فرهنگی مانند ایران،سینما نقشی بی‌بدیل در ایجاد هم‌زبانی دارد. فیلم‌هایی که به زبان‌ها و فرهنگ‌های محلی می‌پردازند،نه‌تنها موجب شناخت متقابل می‌شوند،بلکه احترام به تفاوت‌ها را نیز ترویج می‌کنند. در زمانه‌ای که شکاف‌های اجتماعی و سیاسی می‌توانند انسجام ملی را تهدید کنند،سینما با روایت‌های انسانی،اخلاق‌محور و متعادل،می‌تواند نقش آشتی‌دهنده‌ای ایفا کند. همان‌طور که در نشست‌های پژوهشی سازمان سینمایی مطرح شده،سینما با انتقال مفاهیم هویتی و ملی،ابزاری قدرتمند برای تقویت همبستگی است. سینماگران ایرانی،بیش از آن‌که صرفاًخالق تصویر باشد،راوی تجربه‌های مشترک و مسئول روایت جمعی است که با انتخاب سوژه‌هایی که هر ایرانی بتواند خود را در آن بازشناسد،به خلق زبان مشترکی به نام «سینما» کمک می‌کند.
ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.
خوب بود
