شهر بدون خبرنگار،ساختمان بدون پنجره

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پویشگران گیل:

به عنوان کسی که سال‌ها با دغدغه‌ی «برنامه‌ریزی شهری» و تحلیل کالبد جامعه زندگی کرده‌ام، همیشه باور داشته‌ام که رسانه، مهم‌ترین زیرساخت تشریح یک شهر است. اگر معابر و ساختمان‌ها اسکلت شهر هستند،اطلاعات دقیق و صادقانه سیستم عصبی آن است که اجزای شهر را به هم متصل می‌کند.
ازخبرنگار کمی با احتیاط حرف بزنیم وبپذیریم که «شهرسازان ذهنی» ما هستند. همان‌طور که یک طراح شهری سعی می‌کند فضایی امن و پویا بسازد، خبرنگار متعهد هم تلاش می‌کند فضایی برای گفت‌وگو و مشارکت ایجاد کند. فرقی نمی‌کند من شهرساز، گزارشگر یک پروژه عمرانی باشم یا خبرنگار ،تحلیلگر یک معضل اجتماعی باشد؛ کار ما در هر دو حالت، بهسازی فضای زندگی مردم است.

امروز همه به این باور رسیده ایم که خبرنگاران، معماران اندیشه‌اند. آن‌ها هستند که با پرسش‌های جسورانه، بنای پنهان‌کاری را تخریب و پنجره‌های حقیقت را به روی شهر باز می‌کنند.
باید بپذیریم که خبرنگارسازنده هست.او به جای دیوار کشیدن، پل می‌سازد؛ پل‌هایی از جنس آگاهی.
مفتخرم به اینکه خودم سال‌ها بخشی از این جامعه رسانه‌ای بوده‌ام وبااشتیاق این روز را به تمامی فعالانِ این عرصه که دغدغه اصلیشان شهر و انسان است، تبریک می‌گویم.
قلمتان، سازنده‌یِ توسعه و آگاهی باد.

جعفرعباس زاده
کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری
پژوهشگر ونویسنده مجموعه کتابهای شهرسازی