به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پویشگران گیل:
هفتم مرداد ماه، نخستین سالروز عروج خیر نیکنام، زندهیاد «حاج غلامحسین پورابهری لنگرودی» است؛ مردی که واژهی «سخاوت» در محضر او معنا مییافت و «خدمت صادقانه» به خلق، سلوک همیشگیاش بود.
حاج غلامحسین پورابهری، زادهی خطهی لنگرود و پرورشیافتهی خانوادهای مومن، از همان جوانی در بازار شهر، با تکیه بر بازوی توانمند و همتی بلند، راه پرفراز و نشیب کسب روزی حلال را در پیش گرفت. او که بیش از هفت دهه در قلب بازار لنگرود، نهتنها تجارت، که درس «انسانیت» و «جوانمردی» میداد، سال گذشته با کولهباری از باقیاتالصالحات و نامی نیک در قلبهای مردم شریف این شهر، به سوی ابدیت پرکشید.
این نیکمرد، در طول حیات پربرکت خویش، در معاملهای پرسود با خداوند کریم، بذر نیکی را در زمینهای بیحاصل پاشید تا امروز نهالهای آن به بار بنشیند؛ از اهدا بیش از هزار متر زمین و احداث دبیرستان دخترانه حضرت زینب (س) گرفته تا بنیانگذاری حسینیه لنگرودیها در مشهد مقدس و از حمایت مستمر از ایتام در موسسه خیریه الزهرا (به یاد خود و همسر گرانقدرشان، مرحومه حاجیه سیده صفورا حسینی رانکوه) تا نقشآفرینی مؤثر در توسعه بیمارستان امینی و صندوقهای قرضالحسنه شهر؛ همگی تنها قطرهای از دریای خدمات عامالمنفعه این خادم راستین اهلبیت (ع) است.
بیشک، میراث او تنها در بناها خلاصه نمیشود؛ یاد و نام «حاج غلامحسین و همسرشان » همچون چراغی روشن، تا سالیان متمادی و فراتر از یک نام، سرفصلی خواهد بود از کتاب شرافت و انسانیت؛ میراثی است که تا ابد در قلب مردم شریف لنگرود حک خواهد ماند و الگویی است تابناک برای آیندگان، تا بدانند که «نیکی» تنها حقیقتی است که غبار ایام بر آن نمینشیند و روح بلند او، الگویی تابناک برای نسلهای آتی خواهد بود تا بیاموزند که راه «نیکاندیشی» همواره زنده است و خدمت به خلق، مسیری است که به جاودانگی ختم میشود. ضمن گرامیداشت اولین سالگرد هجرت این خیر ارجمند، علو درجات و همنشینی با سالار شهیدان را برای روح بزرگش از خداوند منان مسئلت داریم. روح بلندش در جوارِ رحمتِ الهی شاد و یادِ نیکش در جانهای ما مانا باد.
ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.
