سیداکبر خوشحال
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پویشگران گیل:
در حال حاضر مشکل بیکاری و سرکار گذاشتن جوانان بیکار متأسفانه به یک معضل بزرگی تبدیل شده است و سر و صدای افراد متقاضی کار در سراسر استان شنیده میشود که البته جوانان تحصیلکرده بیکار گیلان میگویند ای کاش استاندار بومی گیلان با ممنوعیت اشتغال مجدد بازنشستگان به خانهنشینی ما جوانان بیکار خاتمه دهند.
آری استان گیلان یکی از بالاترین شاخصهای تحصیل و سطح سواد کشور را دارا میباشد و مردم این دیار غرورآفرین را به مردمانی فرهیخته عالم و فرهنگمدار میشناسند و همین شرایط خاص باعث شده که گیلان تاکنون سهم عمدهای در شکوفایی و رونق فرهنگ این سرزمین داشته و مانند سایر استانها از جمعیتی جوان و پویا بهرهمند باشد اما متأسفانه با این شرایط خاص مسئولان استان توجه اساسی به بخش تولید علیالخصوص اشتغال نداشته و در حال حاضر جوانان تحصیلکرده گیلانی در محاصره بیکاری قرار دارند. البته مدیران پایتختنشین به سفرهای تفریحی میآیند و میروند و از گیلان طعم آرامش را به همراه میبرند و در مقابل گیلانیان فهیم و مهربان هم انگار همین سایهسار سرسبز را چنان مکفی میبینند تا لزومی به شکایت ساختار قدرت نداشته باشند. متأسفانه حضور مدیران صفر کیلومتر هم در رأس ادارات باعث گردیده تا اکثر کارخانجات مادر که مرکز ایجاد اشتغال پایدار بودند تعطیل و به حراج برسند. حتی تمامی ماشینآلات موجود را به معرض فروش گذاشته و فروختند. متأسفانه هنوز هم کسی پیدا نشده تا در این زمینه پاسخگو باشد. مثلاً کارخانجات ایران الکتریک که روزی در تولید لوازم برقی حرف زیادی برای گفتن داشت را حراج زدند و هنوز مشخص نشد که این کارخانه بزرگ را به چه قیمتی و به چه کسانی و برای چه نیتی فروختهاند. به هر حال تصویب لایحه ممنوعیت هرگونه بکارگیری بازنشستگان در دستگاههای اجرایی بار دیگر نور امیدی برای جوانان تحصیلکرده بیکار و خانوادههایشان که با معضل بزرگ بیکاری دست و پنجه نرم میکنند، بوجود آورده است و بر این اساس افرادی که برخلاف قانون بکار گرفته شدهاند باید سمت و پست خود را ترک نمایند و هرگونه پرداخت تحت هر عنوان به آنان در حکم تصرف غیرقانونی در اموال دولتی است که البته تا پیش از تصویب این قانون موج مخالفت را به حضور بازنشستگان در دستگاههای اجرایی دولتی را به حساسیت خود رسانده است. باید عنوان کنم که جذب و بکارگیری بازنشستگان در دستگاههای دولتی فسادانگیزست و موجب توسعه روحیه خمودگی در دستگاههای اجرایی میشود چرا که دیگر امکان ارتقاء شغلی مدیران و کارکنان دستگاههای اجرایی به دلیل پر شدن پستهای بالاتر فراهم نمیآید دولت هم موظف است فوقالعاده، مرخصی ذخیره، پاداش خدمت و تمامی مزایا و حقوق بازنشستگان عزیز را پرداخت کند و حتی گروههایی که بازنشسته هستند و به بهانه مشاوره جذب دستگاههای دولتی شدند از بدنه دولت خارج شوند تا جا برای سایر افراد جویای کار که جوان هستند و از بیکاری رنج میبرند و شرایط استخدام را دارند، باز شود. البته از نمایندگان مردم رشت انتظار داریم تا در این زمینه برای اجرای قانون خودشان را نشان دهند تا با این حرکت خداپسندانه بحران بیکاری در استان گیلان ریشهکن شود. در همین راستا تعداد زیادی از جوانان فارغالتحصیل بیکار که نخواستند اسمشان برده شود، میگویند اشتغال مجدد بازنشستگان عامل تشدید بیکاری ما جوانان در گیلان شده است. جا دارد تا نهادهای نظارتی در اینگونه مواقع ورود کنند و کلیه بازنشستگانی که جذب ادارات شدهاند را شناسایی نمایند سپس برکنار کنند چون در حال حاضر جوانان دانشآموخته دانشگاهی و بیمیلی بازار کار نسبت به پذیرش آنان متأسفانه شرایطی ایجاد کرده که میتوان به جرأت گفت استان گیلان با بحران بیکاری روبرو است و خانوادهای نیست که با معضل بیکاری مواجه نباشد پس با توجه به شرایط اهمیت موضوع از والی استان جناب حقشناس انتظار میرود تا با اقدامی خداپسندانه امیدواری و دلگرمی را جایگزین یأس و ناامیدی کند تا شاید از این رهگذر شمار کثیری از بازنشستگانی که به عنوان دعوت بکار و یا با عناوین مشاور و همچنان به مشاغل پیش از بازنشستگی خود چسبیدهاند جا را برای نیروی جوانان تحصیلکرده خالی کنند تا بسیاری از جوانان عزیز فارغالتحصیل جذب بدنه دستگاههای اجرایی و صاحب شغل شوند و با این ترتیب میتوان به خانهنشینی جوانان عزیز فارغالتحصیل بیکار در سایه اشتغال مجدد بازنشستگان پایان دهیم. چون دیگر هیچ دستگاهی قادر نیست به بهانه داشتن نیروهای مازاد فارغالتحصیلان جوان ما را خانهنشین کنند. آری جرأت میدان دادن به نیروهای جوان را تمرین کنید و به جوانان عزیز میدان دهید و این روش خداپسندانه و مردمپسند را عملی کنید تا جوانان عزیز ما از بحران بیکاری نجات پیدا کنند.
در پایان از دکتر حقشناس استاندار بومی گیلان انتظار دارم تا از خبرنگاران انتقادی دوری نکند و سعی و تلاش کند تا نظیر استانداران سابق شادروان تابش و مهندس طاهایی که همیشه در دیدار با اهل قلم پیشقدم بودند عمل کنند و روش پسندیدهای که با خبرنگاران انتقادی داشتند را الگوی خود قرار دهند تا با ایجاد تعامل انشااله شاهد شکوفایی در عرصه مطبوعات استان گیلان باشیم و با یک بیت شعر از مولوی به مقاله خود خاتمه میدهم.
منم که کار ندارم به غیر از بیکاری دلـم زکار زمانـه گـرفت بیـزاری
ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.
