معصومه پاداش ستوده
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پویشگران گیل:
غزه دیگر نام یک جغرافیا نیست؛ فریادیست در گلوی قرن، ضجهای در گوش بشریت و دلی سوخته در سینه انسانیت. آنچه در غزه میگذرد، تنها جنگ نیست؛ ژنوساید است، نسلکشی رسمی در برابر دوربینها، با مُهر تأیید سکوت سازمانهای جهانی. نتانیاهو، این چهره خونسرد تاریخ، نماد دروغین امنیت و سیاست، نه تنها یک قاتل است، بلکه تابلوی تمامقدیست از ورشکستگی اخلاقی تمدنی که روزی مدعی حقوق بشر بود. زیر پرچم دموکراسی، زن و کودک و خبرنگار میکشد، مدرسه میسوزاند و بیمارستان بمباران میکند. تاریخ اما حافظه دارد؛ چهرهی نتانیاهو را با جوهر جنایت در سطرهای خود ثبت خواهد کرد. در غزه، نوزاد در آغوش مادر جان میدهد و دختر نوجوان، با آخرین نفسش، لبخندش را به آسمان میسپارد. اینجا مردن، از زیستن باذلت شریفتر است، اگر قرار باشد زیر چکمه اشغالگر زنده ماند. اما غزه را با خاک یکسان نمیکنند؛ چون غزه با ایمان ساخته شده، با خون ایستاده و با غیرت نفس میکشد. مردان و زنانی که در دل آتش، نماز عشق میخوانند و از دل خرابهها فریاد «لن نرکع» سر میدهند.
و ما… ما تنها نظارهگر نیستیم. قلم ما گلوله است، تصویر ما سنگ است و صدای ما آوار حقیقت بر سر رژیمیست که جز زبان زور نمیفهمد. اگر دنیا، غزه را فراموش کند، ما فراموش نمیکنیم.
این خاک، این خون، این پرچم، میراث مقاومت است؛ و هر قطرهاش، گواه مظلومیتی که روزی انتقام خواهد گرفت. غزه سقوط نمیکند؛ چون هنوز دلهایی برایش میتپد.
غزه، این بار نه فقط زیر آتش، که زیر آوار یک جنایت تمامعیار دفن میشود؛ جنایتی به نام ژنوساید، که نتانیاهو و رژیم کودککش صهیونیستی، بیشرمانه پرچمدارش شدهاند. این نسلکشی، نه در سایه بلکه در روز روشن، با چک سفید امضای رسانههای غربی و نهادهای جهانی در حال وقوع است؛ و هر بمبی که میافتد، مُهریست بر بیاعتباری واژههایی چون «حقوق بشر» و «دموکراسی».
نتانیاهو، این چهرهی مخدوش تاریخ، مردیست که با لبخند مرگ میکارد؛ اما هر جنازهای که بر خاک میافتد، سندیست برای محکومیت همیشگیاش در وجدان تاریخ. او نه نخستوزیر، که معمار یک نسلکشیست؛ فرماندهی آوار، بانی ویرانی کودکستانها، و دشمن نخست انسانیت در عصر حاضر.
اما غزه هنوز ایستاده است. در دل آتش، در میان خون، کودکی با چشمهای خیس و دستان بسته میگوید: ما از خاک نیستیم که با انفجار پاشیده شویم؛ ما از ایمانیم، از ریشههای مقاوم، از نسلی که مرگ را به ذلت فرو نمیفروشد.
سکوت جهان، روزی فریاد خواهد شد. آنروز، تاریخ از ژنوساید غزه خواهد نوشت، اما با قلم ما. با صدای وجدانهای بیدار. با دلهایی که هنوز برای مظلوم میتپد.
غزه فراموش نخواهد شد، چون خون فراموشکار نیست.
ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.