به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پویشگران گیل:
در چند سال کوتاه، ابزارهای هوش مصنوعی (AI) به مردم امکان داده‌اند راحت‌تر بنویسند، سریع‌تر تصویر تولید کنند، سریع‌تر کدنویسی کنند و تقریباً فوری پاسخ، توصیه و اطلاعات بگیرند. مزیت‌هایی که برایشان ارزشمند است و دوست دارند. اما همین ابزارهایی که می‌توانند یک پروفایل دوستیابی را بهتر کنند یا یک عکس قدیمی را از نو بازآفرینی کنند، می‌توانند دنیای آنلاین را هم دستکاری کنند، و مردم این موضوع را متوجه شده‌اند.
بر اساس پژوهش تازه، ۸۸ درصد از مردم گفته‌اند که تشخیص این‌که محتوای آنلاین واقعاً توسط انسان تولید شده و واقعی است یا نه، هر روز سخت‌تر می‌شود. ۸۴درصد هم گفته‌اند که «شواهد ویدیویی قانع‌کننده» دیگر مثل قبل حسِ معتبربودن نمی‌دهد. همچنین ۸۵درصد گفته‌اند تشخیص کلاهبرداری از یک مورد واقعی سخت است. رقمی که نسبت به ۶۶ درصد در سال گذشته، به‌طور چشمگیری افزایش یافته است.
این‌ها نخستین نشانه‌های دنیای جعلی هوش مصنوعی هستند. دنیایی پر از وب‌سایت‌های جعلی، محصولات تقلبی، ویدیوهای جعلی، عکس‌های جعلی، صداهای جعلی و حتی آدم‌های جعلی که دارد وب را می‌بلعد.
گزارش جدید با عنوان «ظاهرِ فریبنده: هوش مصنوعی چگونه اعتماد، هویت و کلاهبرداری را دگرگون می‌کند» هزینه پنهان هوش مصنوعی برای عموم مردم را نشان می‌دهد: افزایش تقلب و فریب، که اعتماد به یکدیگر را از هم می‌پاشد.
آسیب این پدیده هم در مقیاس‌های بزرگ دیده می‌شود و هم در جزئیات کوچک؛ از پدر یا مادری در آمریکا که گفته بود «یک پیام صوتی دریافت کردم که دقیقاً شبیه صدای پسرم بود و می‌گفت در دردسر افتاده و برای هزینه‌های وکالت پول لازم دارد»، تا دو نفر کاملاً بی‌ربط که با یک ویدیوی تولیدشده توسط هوش مصنوعی درباره خرگوش‌هایی که روی ترامپولین می‌پریدند فریب خوردند، و تا کسی که نگران بود «پدربزرگم دارد برایم محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی نشان می‌دهد و فکر می‌کند واقعی است».
در این تحقیق، از ۱۵۰۰ بزرگسال ۱۸ سال به بالا در آمریکا، بریتانیا، اتریش، آلمان و سوئیس درباره استفاده، احساسات و نگرانی‌هایشان درباره‌ی هوش مصنوعی نظرسنجی کرده است. نمونه به‌طور مساوی از نظر جنسیت تقسیم شده بود و در آن گستره‌ای از سنین، مناطق جغرافیایی و گروه‌های نژادی در نظر گرفته شده بود و برای ایجاد دیدی متعادل، وزن‌دهی آماری شده بود.
مهم‌ترین یافته‌ها: – ۸۸ درصد گفتند تشخیص این‌که محتوای آنلاین واقعاً انسانی یا واقعی است، سخت‌تر شده – ۸۴ درصد گفتند شواهد ویدیویی قانع‌کننده دیگر مثل مدرک واقعی حس نمی‌شود – ۸۵ درصد گفتند تشخیص کلاهبرداری از یک مورد واقعی سخت است (در برابر ۶۶درصد در سال گذشته) – ۵۰ درصد نوعی از تقلب یا کلاهبرداری مبتنی بر هوش مصنوعی را تجربه کرده‌اند؛ مثل گمراه شدن با عکس‌های تولیدشده از محصولات یا دریافت پیام کلاهبرداری بسیار شخصی‌سازی‌شده – ۱۹ درصد به‌طور مشخص نوعی آسیب هویتی ناشی از هوش مصنوعی را تجربه کرده‌اند، از جمله ۱۰درصد که بدون اجازه، کسی با استفاده از هوش مصنوعی محتوایی از آن‌ها ساخته است – ۸۱ درصد نگرانند کسی شباهت ظاهری اعضای خانواده‌شان را بدزدد، اما فقط ۱۳درصد برای مقابله با این خطر «رمز خانوادگی» ساخته‌اند – ۶۷ درصد نگران جعل صدا هستند، اما فقط ۱۹درصد ضبط‌های پیام‌صوتی را برای جلوگیری از این موضوع خاموش کرده‌اند – ۴۵ درصد می‌گویند استفاده از هوش مصنوعی برای کارهای احساسی و شخصی مثل نوشتن سوگند عروسی یا متن یادبودِ درگذشت، قابل‌قبول است – ۳۴ درصد می‌گویند استفاده از هوش مصنوعی برای ساخت یا بهتر کردن پروفایل دوستیابی قابل‌قبول است – از هر سه کاربرِ روزانه‌ی هوش مصنوعی، یک نفر گفته تولید تصویر از یک فرد بدون رضایت او قابل‌قبول است
اما نتیجه‌گیریِ این ماجرا نباید ناامیدی باشد. درست است که اینترنت حالا به کمک نیاز دارد، اما هنوز جاهای امن زیادی برای دریافت کمک وجود دارد.
دوست داریم هم به کسانی که از هوش مصنوعی نگران‌اند و هم به کسانی که مشتاق آن هستند، اولین قانون اینترنت را یادآوری کنیم: انسان را فراموش نکنید. صدا، بدن، انتخاب‌ها و اختیار افراد، فقط متعلق به خودشان است.
برای هر ویدیوی جعلی، محصول تقلبی، وب‌سایت فیک یا تصویر ساختگی، راهی برای کمک گرفتن وجود دارد. هیچ‌کس نباید در این اینترنتِ پر از محتوای مصنوعی، تنها بماند. با ابزارهایی مثل تشخیص کلاهبرداری، محافظت از هویت یا حتی افزایش آگاهی، مردم گزینه‌های بیشتری از آنچه تصور می‌کنند در اختیار دارند.
منبع:پلیس فتا
ذخیره نام، ایمیل و وب‌سایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.
