دکتر معصومه پاداش ستوده
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پویشگران گیل:
معجزه همیشه آن بالا نیست، در ستارهها و آسمانهای دوردست… گاهی معجزه، پای بر خاک میگذارد؛ در هیبت زائری ساده، با کفشهای خاکی، چشمانی پر اشتیاق، و دلی که فقط یک نام را زمزمه میکند.
معجزه همین آدمهاییاند که از دور و نزدیک، دلشان را برمیدارند و راهی میشوند… راهیِ جایی که نه فقط مقصدی مکانی، که مأمن دل است. کربلا، مشهد، جمکران… فرقی نمیکند کجا باشد، مهم این است که عشق، آنجا جوانه زده است.
در هر زائر، نشانی از دلباختگیست؛ دلی که کهنه نمیشود، پیر نمیشود، خسته نمیشود… بلکه با هر قدم، تازهتر، عاشقتر، سبکتر.
پس اگر دلت معجزه میخواهد، به آسمان خیره نشو… نگاهت را پایین بیاور، به همین خاک، به همین ردّ پاها… به همین زائرها که هرکدامشان، حدیثی تازه از عشقاند.
ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.