به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پویشگران گیل:
محله ساغریسازان یکی از نمونه‌های اصیل بافت سنتی شهر رشت است؛ محله‌ای با یک حمام تاریخی که امروز عملاً جز نامی از «اثر باستانی»، تفاوت چندانی با یک مخروبه در حال فروپاشی ندارد. این بنا در مسیری قرار گرفته که تنگنای آن هر روز رفت‌وآمد را در این معبر حیاتی مسدود می‌کند.
مسئله اصلی در اینجا، نادیده گرفتن اهمیت آثار باستانی یا اصرار بر حذف موانع ترافیکی نیست؛ بلکه یک تناقض آشکار است: اگر قرار است هر روز با هزینه‌ای از اعصاب و روان شهروندان، یک مخروبه را حفظ کنیم، همان بهتر که تکلیف آن روشن شود؛ و اگر قرار است این اثر باستانی حفظ و احیا شود، پس چرا بودجه و عزم مشخصی برای مرمت و بازسازی این المان شهری اختصاص نمی‌یابد؟!
داستان ترافیک در رشت به یک کمدی تلخ تبدیل شده است. شکل هندسی و رینگ‌های ترافیکی شهر رشت به‌گونه‌ای است که خودروها را مجبور می‌کند برای فرار از ترافیک هسته مرکزی، به مسیرهای انحرافی و پیرامونی سوق پیدا کنند؛ در نتیجه، هم در میادین و خیابان‌های اصلی ترافیک داریم و هم در معابر و گذرهای فرعی. گویی همه ما به این عصبانیت، خشونت و درگیری‌های روزانه در محلات رشت عادت کرده‌ایم.
این بحران در «پیرسرا» شکل دیگری به خود می‌گیرد. مسیر پیرسرا از دهنه سبزمیدان به سمت سام نیز یکی دیگر از معابر پرچالش و گره‌کورهای ترافیکی شهر است؛ جایی که خودروهای عبوری به سختی از کنار هم رد می‌شوند و وجود مدرسه، رستوران و واحدهای صنفی مختلف در این مسیر، خود به یک مانع ساختاری برای جریان ترافیک تبدیل شده است. هم‌نشینی دهنه سام با بازار تره‌بار و خروجی آن در سمت سبزمیدان، یک «کلان‌بحران ترافیکی» را در این منطقه رقم زده است. این گذرگاه‌های باریک، رانندگان را ناچار به آزمون‌وخطا می‌کند و از آنجا که نگاه و انتخاب اکثر شهروندان شبیه به هم است، همگی در این کوچه‌ها گیر می‌افتند و در نهایت تیر ملامت را به سمت شورا و شهردار نشانه می‌روند. این در حالی است که دوگانه حل‌نشده‌ی «حفظ آثار تاریخی» در برابر «آسایش و روان‌سازی زندگی شهری» همچنان روی میز مدیران شهری خاک می‌خورد.
اگر در کشوری مانند ایتالیا، ۵۰ درصد تولید ناخالص داخلی از راه توریسم به دست می‌آید تا مردم دنیا برای تماشای آثار باستانی به رم، ونیز و میلان سفر کنند، باید پذیرفت که دولت‌های آن کشورها نیز برای مرمت و حفظ بافت تاریخی خود میلیاردها یورو هزینه می‌کنند. حالا این رویکرد را مقایسه کنید با مخروبه‌ای به نام حمام در دل محله ساغریسازان رشت که دستکم پنجاه سال است دقیقاً همین وضعیت اسفناک را بدون هیچ تغییر مثبتی به دوش می‌کشد.
ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.
