هنرمند صنایع دستی گیلان:
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پویشگران گیل:
هنرمند صنایع دستی گیلان معتقد است متاسفانه گروهی از افراد، دست سازهای خود را به عنوان صنایع دستی در نمایشگاهها و جشنوارهها ارائه میدهند که مغایر با تعریف و استاندارد “صنایع دستی” میباشد، و فعالیت آنها به نوعی با کار هنرمندان صنایع دستی درهم آمیخته شده است. با علم بر اینکه هنرهای تجسمی و صنایع دستی تعریف مشخصی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی دارد.
شیما رهبریار، هنرمند رشته قلاب دوزی – رشتی دوزی خاطرنشان کرد: انتظاری که ما هنرمندان صنایع دستی از دستگاههای متولی داریم این است که نظارت بیشتری در این خصوص صورت گیرد و این تفکیک، تخصصیتر انجام شود که تفاوتی بین فردی که سالها در حوزه ای از صنایع دستی فعالیت کرده با فردی که صرفا فروشنده محصولات صنایع دستی میباشد مشخص گردد.
وی ادامه داد: خیلی از نمایشگاههایی که در آنها حضور پیدا کرده است افرادی را مشاهده نموده که تولیدات صنعتی (حتی از کشورهایی مثل چین، افغانستان، هند) را داخل نمایشگاه میآورند که اساسا هنر دست نیست و تنها به عنوان فروشنده حضور پیدا میکنند و معمولا این امر به دلیل شلوغ شدن و پُرشدن غرفههای نمایشگاهی توسط دست اندرکاران نمایشگاه میباشد که هیچ نظارتی بر روی محصولات ندارند. وی اشاره ای به پیاده راه فرهنگی رشت نمود و گفت: به جز یکی دو نفر از هنرمندان، مابقی افرادی هستند که محصولات را از بازار تهران خریداری میکنند و در پیاده راه بساط کرده و میفروشند. البته ناگفته نماند مواد اولیه این محصولات شاید طبیعی باشد و توسط دست خلق شده باشد ولی صنایع دستی نیست مثل رزین، گل چینی، ویترای.
رهبریار همچنین تاکید کرد: حتی در جشنوارههای مختلف هم افرادی شرکت میکنند که محصول و آثار ارائه شده توسط آنها با معیارها و ملاکهای تعریف “صنایع دستی” هم سو نمیباشد و متاسفانه کارشناسانی که آثار را داوری میکنند، این نکات را در نظر نمیگیرند .حتی جشنوارههایی که عنوان میکنند محصولات باید بومی منطقه و مختص به همان جغرافیای زیستی که هنرمند دارد فعالیت میکند، باشد، ولی افرادی با آثاری شرکت میکنند هم چون پته دوزی کرمان، خوس دوزی هرمزگان، بخارا دوزی خراسان، سیاه دوزی سیستان، سوزن دوزی بلوچی چیزی که تلفیق هم محسوب نمیشود و کاملا مشخص است که شرکت کننده بدون هیچ اطلاعی دو هنر را با یکدیگر تلفیق کرده است حتی در طراحی هم چنین چیزی وجود دارد استفاده از طرح های فرش و مینیاتور برای رو دوزیهای سنتی.
این هنرمند گیلانی اذعان داشت: داوری و ارزیابی یک سری از آثار صنایع دستی گیلان، قربانی ناداوریها و عدم اطلاعات کارشناس یا بررسی شده و متاسفانه هنرمندان استانی از به دست آوردن مقامها و برگزیده شدن دور میمانند. تا زمانی که هنرمندان تجربی رشتههای صنایع دستی، فارغ التحصیلان دانشگاهی و اساتید آکادمیک رشته صنایع دستی و همچنین کارشناسان و مدیران ادارات وابسته به صنایع دستی به تعامل در تعاریف و استانداردسازی نرسند صنایع دستی گیلان دچار بحران خواهد بود.
این مدرس رشتی دوزی عنوان داشت: پول و مسائل مادی برای تمامی کسب و کارها موضوع مهمی میباشد و با توجه به شرایط اقتصادی جامعه باید آن را جدی گرفت ولی هنرمند با صاحب مغازه عتیقه فروشی بسیار متفاوت است.
رهبریار در پایان گفت:کسی که هنر را انتخاب میکند و در حوزه صنایع دستی فعالیت دارد ،بدون شک در کنار هنر خود به فکر درآمد نیز میباشد. فردی که صرفا برای کسب درآمد و به فکر فروشندگی و سود بیشتر است، متاسفانه مانع فعالیت هنرمندانی که قرار است با هنرشان کارآفرینی و اشتغالزایی کنند،میشود و سلیقه مردم را هم دچار تنزل میکند. متاسفانه این افراد با همین روند، وارد ادارات و سازمانها شده و قدرت و شهرت پیدا میکنند و اصطلاحا دکان بازار و منفعت شخصی را دخیل میکنند و حمایت اداراتی که متولی حوزه صنایع دستی و هنرهای تجسمی هستند را نیز به دست میآورند و این موارد یکی از دغدغههای بزرگ هنرمندان گیلان میباشد که برای حفظ و اشاعه هنر بومی و سنتی گیلان دغدغهمند هستند و این امر راهی به جز تغییر نگرش جمعی ندارد که باید به مسائل کیفی توجه بیشتری از مسائل کمی داشت.
تهیه و تنظیم: مرتضی جلیل نژاد ماسوله
ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.
دکتر جان من مخالفم چون وقتی عروسک های ماسوله را در فردشگاههای بتدرعباس دیدم خیلی خوشحال شدم ولی بنظر شما اون محصول فقط در گیلان فروخته بشه؟
دکتر جان من مخالفم چون وقتی عروسک های ماسوله را در فردشگاههای بتدرعباس دیدم خیلی خوشحال شدم ولی بنظر شما اون محصول فقط در گیلان فروخته بشه؟ ضمنا من درین زمینه اولین باره که نظر میدم اصلا هم تکراری نیست 😀😀😀