ضرورت ترویج «سواد جنگ» برای خبرنگاران؛
معصومه پاداش ستوده
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پویشگران گیل:
در دنیای پیچیده و پرآشوب امروز، جنگها دیگر در میدانهای نبرد و با ابزارهای نظامی اتفاق نمیافتند؛ بلکه رسانهها نیز به یکی از اصلیترین جبهههای درگیری تبدیل شدهاند. در چنین شرایطی، خبرنگاران و فعالان رسانهای نهفقط راویان اخبار، بلکه بازیگران میدانی در نبرد روایتها و افکار عمومی هستند. از اینرو، «سواد جنگ» دیگر یک مهارت جانبی نیست؛ بلکه یک ضرورت حرفهای برای بقا و اعتبار رسانهای است.
سواد جنگ به معنای شناخت دقیق ابعاد گوناگون درگیریها، از جنگ نظامی گرفته تا جنگ اطلاعاتی، روانی، شناختی و رسانهای است. خبرنگاری که درکی از ماهیت جنگهای ترکیبی ندارد، ممکن است ندانسته در زمین دشمن بازی کند؛ تیتر بزند، پست بگذارد، نقلقولی منتشر کند یا عکسی بیجا منتشر کند و ناخواسته به ابزار عملیات روانی دشمن بدل شود.
نبود سواد رسانهای در حوزه جنگ، میتواند تبعاتی جبرانناپذیر داشته باشد: 🔻 تضعیف روحیه عمومی 🔻 تحریک به درگیری و خشونت 🔻 تسهیل در نفوذ دشمن به افکار عمومی 🔻 قربانی شدن امنیت ملی
خبرنگار جنگ ناآشنا، مثل پزشکی است که بدون شناخت ویروسها وارد اتاق بیمار میشود؛ نهتنها نمیتواند کمکی کند، بلکه ممکن است خود عاملی برای گسترش بحران شود و لازم است مراکز آموزش خبرنگاری، دانشکدههای ارتباطات و رسانههای کشور با جدیت به آموزش «سواد جنگ» بپردازند: تحلیل میدان نبرد، شناسایی تکنیکهای عملیات روانی، سواد بصری در تحلیل تصاویر جنگی و تشخیص روایتهای جعلی از واقعی. آموزشهایی که نهفقط برای خبرنگاران میدان جنگ، بلکه برای خبرنگاران سیاسی، اجتماعی و حتی فرهنگی نیز ضروری است.
در دنیای امروز، خبرنگار یا سرباز حقیقت است یا اسیر روایت دشمن.این موضع را میزان سطح اطلاعات خبرنگاران مشخص خواهد کرد.
ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.