سه شنبه 1 تیر 1400

بررسی سیره اخلاقی، عرفانی و سلوک تربیتی شاگرد ممتاز مدرسه قرآن و عترت، آیت الله بهجت یکی از نزدیکترین راه‌ها برای شناخت مسیر تقرب به خداوند و حرکت به سوی خالق عالم هستی است.
به گزارش پویشگران گیل :آیت الله بهجت ترجمان مدرسه قرآن و پرچم برافراشته شده‌ایی بر فراز بام بنیاد رفیع قرآن و عترت است. بدون تردید در این عصر یکی از شاگردان طراز اول و فرزند برومند تربیت یافته مدرسه عرفان که شخصیت علمی اخلاقی و عرفانی او موردنظر هر صاحب نظر هوشمندی است آیت الله بهجت است، عالم فرزانه ‌ایی که این محفل برای راه درست او برپا شده است.
عقل مداری و عمل گرایی نخستین خصوصیت آیت الله بهجت

وی عقل مداری و عمل گرایی نخستین ویژگی و خصوصیت آیت الله بهجت از دوران کودکی است. آنچه اساس شخصیت این انسان را بنیان نهاده است عقل مداری و عمل گرایی است چرا که در وجود نورانی او عقل حکومت می‌کرد نه هوا و هوس.
او سخت به این حقیقیت ایمان داشت که انسان محصول عمل خویش است و انسان مبتنی برعقلانیت است که راه و مسیر درست را می‌پیماید.
مسیر عقلانیت، راه را برای رسیدن به قله‌های علم و دانش فراهم میکند.
آیت الله بهجت از آغاز نوجوانی دغدغه علم و دانش را داشت و گوهر دانش در پرتو درخشش عقل در دستان پرتوان وی قرار گرفت.
آن هنگام که نوجوانان هم سن و سال او به بازی فکر می‌‌کردند او مدرسه کربلا را به عنوان یک مدرسه علمی و تربیتی برگزید و در خدمت عالم بزرگوار و صالحش در جوار حرم مطهر امام حسین(علیه السلام) فرود آمد و سر بر آستان علم و بندگی نهاد.
ثمره عقل مداری او و بندگی‌اش ثمره نورانیت خرد وی بود و وجودش با نور معارف قرآن و عترت آهسته آهسته نورانی شد.
آیت الله بهجت محصول عارفان بالله در طول نیم قرن را در زمان اندکی کسب کرد. در نماز جماعت مکاشفاتی داشت که گمان می‌کرد همه در نماز آن حالت را دارند که این امر مبتنی بر سلوک است و برآمده از حیات علمی و عقلی.

راه آیت الله بهجت مبتنی بر دانش و گره خورده با عمل صالح است

راه آیت الله بهجت مبتنی بر دانش و گره خورده با عمل صالح است. وی در همان دوران نوجوانی به این حقیقیت، معرفت یافت که بالاترین آرمان انسان تقرب به خداست و کمال در معرفت تمام مطلق و تقرب به خدا خلاصه می‌شود که این حقیقت را با مبانی روشن عقلی و علمی بدست آورد.
آیت الله بهجت یک هدف برای خود تعریف کرد و آن چیزی جر لقا خداوند متعال نبود و تمام گام‌هایش برای رسیدن به این هدف برداشته می‌شد.
هنر این انسان متعالی آن است که برای دست یابی به لقا الله در طول عمرش گناه نکرد بلکه اتکایش این است که در طول عمر از قبل از بلوغ مراقب بود تا یک لحظه از یاد خدوند غافل نشود.
همه باید به آنچه علم دارند عمل کنند، شاخص‌های این مدرسه اجازه نمی‌دهد که دیگران عرفان را برای هوا و هوس ملعبه کنند.
دانش، علم، عمل صالح و عمل مبتنی بر علم جز مدرسه آیت الله بهجت بود .آیت الله بهجت عمل گرا بود اما عمل مبتنی بر علم و معرفت و دانش، دانش بنیان بود آن زمان که دیگران معنای دانش را نمی‌فهمیدند و مدیریت وی یک مدیریت دانش بنیان به معنای واقعی کلمه بود.
علم اصولی مبتنی بر برهان، نقل معتبر و فهم و تفسیر درست از خصایص وی بود و سرانجام آن چیزی که با استدلال بدست آورده بود مشاهده می‌کرد.

کلید واژه معرفت الرب، معرفت النفس است

شرک در مدرسه عرفانی آن بزرگوار راهی ندارد و هر قدمی که بر می‌داشت بر اساس وظیفه بود وظیفه‌ ایی که بر اساس علم و دانش تعریف می‌کرد.وی در این وظیفه شناسی چنان اوج گرفت که وظیفه را فراتر از علم اصولی می‌شناخت.
آیت الله بهجت بدون ماموریت وارد حوزه مرجعیت نشد بلکه او یک انسان ماموریت گرا بود و با این معرفت گام بر می داشت.عرفان را اگر در دو حوزه معرفت النفس و معرفت الرب بیان کنیم کلید واژه معرفت الرب، معرفت النفس است.
در معرفت النفس این جایگاه برای وی کافی است که روزی در جمع محدود درس فقهی فرمود:«انسان حاضر است هر چه دارد بدهد در برابر یک وعده قطعی و مسلم که هنگام مرگ یک تار باریک ایمان داشته باشد.» که این همان معرفت النفس است.
چون در محضر خدا بود یک چشم برهم زدن از نگاه به جمال دوست غفلت نکرد و این نتیجه معرفت الله است.

 

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به پویشگران گیل می باشد
2016 © PoyeshGaranGil.ir